Gisteren hadden we een afspraak om 18u30 in het CRG voor een echo. We waren een uur te vroeg, typisch wij dus. Gelukkig konden we vroeger binnen. Het was wel moeilijk omdat de arts een Spaanse was die weinig Nederlands of Frans kon. Het was dus in het Engels te doen... Op zich stoort het ons niet omdat we toch wel de Engelse taal goed beheersen, gelukkig dus!Op de echo was ons foempeke al goed duidelijk te zien. Een boontje van 12,7 mm en een flinke hartslag van 157 slagen per minuut. Jaja we hebben opnieuw de hartslag gezien en gehoord! Het was dus opnieuw een heel mooi moment. Deze keer besefte ik het wel meer als vorige week, misschien komt die roze wolk dan toch wel aangevlogen ;o).
Gisteren ben ik ook gaan zien naar dat kinderdagverblijf. Man man man wat was me dat?! Daar wil ik ons kindje nooit laten gaan hoor!
- Het behangpapier kwam van de muren los door het vocht.
- Het was veeeeeeel kleiner dan ik dacht, oke dit kan op zich niet zo'n kwaad maar als je ziet dat de kinderen bijna geen plaats hebben om rond te lopen of te spelen dan stel je je toch wel vragen hoor...
- De verf kwam van de deuren af en die waren vol met splinters.
- Om de ruimtes van elkaar te scheiden waren er twee hekken en de derde was een zelfgemaakte houten plaat met een metalen slot op die de kinderen gemakkelijk konden opendoen.
- Overal in het huis waren er planken aan de muren bevestigd, deze dienden als rekken. Het gerief werd daar werkelijk op een hoopje gesmeten, nog een beetje en het viel er af. Wat als dit op het hoofdje van één van de kinderen valt?! Of wat als er toevallig een schaar of iets scherp tussen zit en dat een kind zich daarmee bezeert?!
- De relaxen waarin de baby's lagen waren helemaal versleten. Het stof was er echt af en je zag zo het frame!
- De slaapkamers heb ik niet mogen zien dus vraag ik mij af hoe dat er wel niet moet uitzien.
- In de tuin stond er een garagebox en daarvoor stonden precies verroestte verfpotten.
- Ook het hek in de tuin (waarlangs de ouders ook kunnen) was gewoonweg niet op slot zodat de kinderen zomaar het straat op kunnen als ze willen.
- Toen ik zei dat ik heel waarschijnlijk geen borstvoeding ging geven kreeg ik als antwoord: "oei dan gaat hij nog heel kleintjes zijn, dat hebben we hier nog nooit gehad..." Sorry maar werk je in een cribbe of niet?! Je moet dan toch voor de allerkleinste ook kunnen zorgen! Er staat trouwens op hun site van 0-3 jaar... Deze uitspraak was er echt teveel aan! Vooral omdat het op een manier gezegd werd dat ik borstvoeding MOEST geven omdat zij niet graag voor zo'n kleine kindjes zorgen.
Na die nare ervaring heb ik besloten om toch op zoek te gaan naar een andere minicribbe. Ik wist dat een straat verder dan ons er eentje was maar we zijn nooit gaan kijken omdat we dachten dat ze volzet was. Onze buurt zit vol met jonge ouders dus waarom zou er daar nog plaats zijn? Ook vonden we het nummer niet op internet (we kenden ook de naam niet) en we vergaten altijd om eens te gaan zien. Dus ben ik er gisteren langs gereden en heb ik het nummer opgeschreven. Ik heb onmiddellijk gebeld en ik verschoot: "natuurlijk hebben wij nog plaats voor die periode mevrouw" joepie!!!! Vandaag mag ik om 17u gaan kijken en als het mij aanstaat ga ik ook onmiddellijk tekenen. Ventje gaat proberen om er bij te zijn maar hij is meestal laat thuis dus ik vrees er voor. Gelukkig vertrouwt hij mij, hij weet dat ik ons kindje niet eender waar ga achterlaten terwijl wij moeten gaan werken. Laten we dus hopen dat deze deftig is en dat we mogen tekenen!
Greetz
Geen opmerkingen:
Een reactie posten