Ik kan de slaap niet meer vatten. Na een lange, bijna slapeloze, nacht heb ik om 6u15 besloten om op te staan en mij op mijn gemak klaar te maken. Deze nacht was geen pretje! Ik dacht dat ik goed ging slapen doordat ik gisteren zo moe was. We zijn namelijk naar een doopfeest geweest in Bastogne. Het was een eindje rijden en ginder waren er niet echt voorzieningen aanwezig voor zwangere vrouwen (laat staan eten!). Enkel harde en oncomfortabele stoelen met opgezwollen benen en voeten maar ook rugpijnen tot gevolg. Onderweg naar huis, in de auto, kreeg ik buikkrampen. Het was dus wel degelijk tijd om naar huis te gaan. Eens thuis gekomen heb ik me maar eventjes in de zetel neergeploft en rond 22u ben ik dan een warm badje gaan nemen omdat ik het niet meer kon uitstaan van de pijn in de rug! Helemaal ontspannen, maar toch wel heel moe van de lange dag, dacht ik goed te slapen. Not dus! Ik ben daarentegen regelmatig wakker geworden om naar het wc te gaan, om te draaien in bed (met bijhorende druk op de blaas waardoor ik weer eens naar de wc moest), om ventje wakker te maken zodat zijn gesnurk eindelijk zou stoppen en om mijn nachtmerries (op de momenten dat ik dan toch ietwat kon slapen) wat te verwerken. Om 6u15 was ik het kotsmoe en ben ik dan maar opgestaan. Bij deze dus dit nieuwe bericht op mijn blog, ik had even de tijd dus waarom niet he ;o)Vandaag ben ik 32 weken zwanger, oftewel 8 maanden. Nog 2 maanden te gaan, pfff dit lijkt nog zo lang! Het begint zwaar door te wegen omdat ik fysisch maar ook mentaal wat meer last begin te krijgen. Toch zou ik liefst niet vroeger bevallen. Het zou beter uitkomen dat ons foempeke op tijd komt omdat ventje dan in einde project is en zo zijn vakantiedagen kan opnemen. Maar dit is niet enkel de reden. Ik zou toch meer gerust zijn als ons foempeke zijn/haar tijd uitdoet. Dat hij/zij maar goed blijft groeien tot wanneer het nodig is. Liever iets langer ongeduldig wachten om ons wondertje vast te houden en te knuffelen, dan hij/zij prematuur geboren wordt en een tijdje in de couveuse moet doorbrengen. Eens 37 weken zou hij/zij mogen komen maar toch heb ik liever dat ik de 40 weken haal, dit is dan wel eerder om praktische redenen.
De rugpijn is vandaag nog steeds niet veel beter. Ik heb pijn bij het ademen en kan haast niet bewegen. Ik voel mij echt een oude vrouw op het einde van haar leven... Mijn ogen pikken en voelen zwaar aan. Ik heb serieus moeite om ze open te houden en waarschijnlijk zal ik straks wel in slaap vallen in de zetel. De laatste tijd doe ik in de namiddag ook een dutje, wat al lang niet meer van mijn gewoonte is. Ik werd daar, sinds het begin van mijn zwangerschap, normaal zelfs misselijk van! En nu, nu kan ik niet meer zonder. Ik moet in de namiddag dutten of ik hou het amper vol tot de avond. Gisteren was daar het beste voorbeeld van... Zou mijn ijzergehalte dan verergeren i.p.v. te verbeteren? Zaterdag ga ik een bloedafname doen en 23/8 weet ik dan wat meer. Misschien komt het natuurlijk doordat ik 's nachts heel slecht slaap, dit is al een paar weken aan de gang en een mens blijft dit niet volhouden natuurlijk. Ik kan alvast mijn handjes kussen dat ik niet moet werken, ik zou het niet aankunnen! Soit, het leven gaat voort en vandaag gaan we toch wat uitrusten. Hopelijk verveel ik me toch niet te erg en kan ik me een beetje bezig houden.
Greetz
Geen opmerkingen:
Een reactie posten