De laatste wachtweken

Het begint te korten. Morgen ben ik 38 weken ver! Als ik zo terug kijk naar heel mijn zwangerschap, vliegen de weken gewoon voorbij. Het is maandag en voor je het weet is het opnieuw weekend. Ik had gedacht dat deze laatste weken de langste gingen zijn maar integendeel. Misschien komt dit wel omdat ik, ondanks wat lastige symptomen, nog volop aan het genieten ben van deze laatste momenten. Het feit dat we heel binnenkort mama en papa gaan worden lijkt nog zo onwerkelijk. Het is precies allemaal één grote droom, het is precies allemaal niet echt, en toch... Toch is het binnen een paar dagen of weken zo ver. De nieuwsgierigheid loopt op. We vragen ons continu af hoe ons foempeke gaat zijn en vooral wanneer hij/zij zich gaat aanmelden, en wij niet alleen! Onze families beginnen te gokken naar de datum en natuurlijk ook naar het geslacht ;o) Ik heb continu 24/9 in mijn hoofd, mijn moeder heeft onlangs gedroomd dat ik op 24/9 moest bevallen en ventje heeft 23/9 in gedachten. Ik ben eens benieuwd of dit zal kloppen! Ik blijf natuurlijk hopen dat ons foempeke pas 27/9 komt maar dit zal hij/zij beslissen. Veel hebben we daarop niet te zeggen.

Vrijdag mogen we ons wondertje opnieuw gaan bezichtigen. We zijn benieuwd wat de gynaecoloog allemaal te zeggen heeft. Mijn oefenweeën zijn verdwenen of komen slechts sporadisch voor, dus begin ik toch te denken dat er niet veel verandering zal zijn. Ach we zien wel, het kan soms ineens heel snel gaan en zonder voortekens dus maak ik mij daarover geen zorgen. We hebben trouwens nog tijd genoeg! Ik heb wel de indruk dat foempeke minder beweeglijk is maar ja dat komt natuurlijk omdat de plaats nogal krap wordt ;o)

Morgen beginnen we dus aan een nieuwe spannende wachtweek, al moet ik zeggen dat ik er niet zozeer bij stilsta. Misschien is het omdat ik het nog niet besef of misschien komt het doordat ik helemaal niet angstig naar de bevalling uitkijk.

We zullen dus nog even wat geduld moeten uitoefenen en afwachten wat er vrijdag zal gezegd worden.

Greetz