Op 3/1 ben ik opnieuw gestart op mijn werk. Met veel tegenzin natuurlijk, maar het moest. De eerste dagen waren zeer vermoeiend. Ik kwam thuis en ging onmiddellijk in de zetel liggen om uiteindelijk in slaap te vallen. Doodop, ik geraakte niet meer vooruit. Later bleek dat dit te wijten was aan de griep. Ik heb dus 3 dagen strike gelegen in de zetel. Nu gaat het veel beter, ik ben niet meer ziek en ook niet meer zo moe als toen. Op werkvlak was het de moeite. De nieuwe collega's die begonnen zijn hebben totaal geen structuur in hun werk en als je iets uitlegt is het precies of ze het niet verstaan. Niet zo leuk om mee te beginnen dus. Met mijn chef is het nog erger. Er is een spanning tussen ons en het botst toch regelmatig met als gevolg dat er met steken onder het water wordt gesmeten. Tot nu toe was dit nog 'onschuldig' maar gisteren was het de druppel die de emmer deed overlopen. Ze zoekt mij al van als ik begonnen ben door mij steeds onterechte opmerkingen te geven op mijn werk. Gevolg? Dit is uit de hand gelopen en de opmerkingen die ik gisteren gekregen heb van haar waren er werkelijk over! Ik was echt aan het twijfelen om onmiddellijk naar huis te gaan en daar alles te laten vallen. Maar dan ben ik mijn loon ook kwijt en om dit te vermijden heb ik nog eventjes op mijn tanden gebeten. Eens thuis gekomen ben ik naar de huisarts geweest en heb ik mijn uitleg gedaan. Deze heeft mij 2 weken thuis gezet en ze vroeg mij om daarna nog eens langs te gaan en te bekijken om mijn derde en laatste week op dit werk thuis te blijven. Dit weliswaar voor het geld denk ik ;o) Maar kom, ik ben al zeker gerust voor 2 weken en moet niet meer op haar smoel zitten zien. Het werd me allemaal te veel, ik kon gewoon niet meer met die b*tch werken! Gelukkig kon ik mijn meisje vasthouden en knuffelen eens ik thuis kwam. Dit geeft zo'n helend gevoel, ik was al die problemen vergeten en dacht er gewoon niet meer aan, zo magisch!Met haar gaat alles goed. Vorig weekend heb ik haar al eens laten proeven van een lekkere groentenpap met worteltjes. Het heeft haar blijkbaar gesmaakt want ze heeft er toch wat van gegeten. Ze was ook altijd aan het lachen en uiteindelijk ging ze steeds zelf naar de lepel, ze kon niet wachten om de volgende hap binnen te krijgen. Vandaag ga ik met een fruitpap beginnen. Tegen volgende week mag ze beiden in de kribbe eten en dan kan ik het ook dagelijks geven. Ik ben benieuwd!
Greetz
hey,
BeantwoordenVerwijderenAmai zeg wat voor een tang is die bazin zeg!!! Ze zou verdorie blij moeten zijn dat je terug bent. Heel goed van je dokter om je thuis te laten hoor. Gelukkig kan Annelore je dagje toch een beetje goedmaken he!
Grtz Wendy