De eerste echo

Gisteren hadden we een afspraak bij de gynaecoloog. Ik was een beetje nerveus over hoe het zou verlopen. Om eerlijk te zijn weet ik niet goed wat ik van deze afspraak moet denken en ben ik een beetje teleurgesteld. Niet dat het negatief verlopen is maar het was gewoon niet hoe ik het verwacht had.

We kwamen binnen en hij bekeek mijn recente bloedresultaten: "ja deze resultaten liegen niet, jij bent zwanger!" Super! Het blijft toch een bevestiging he ;o) Hij verschoot nog meer toen ik vertelde dat het spontaan was. Het was wel grappig om zijn gezicht te zien, want hij komt heel streng voor maar toen had hij toch een big smile op zijn gezicht. Ik vroeg of het normaal was dat mijn progesteron gezakt was. Het was volgens hem wel raar maar ik viel nog binnen de normen, het moet boven de 15 zijn en of het nu schommelt of stabiel blijft, zolang het hierboven blijft kan het geen kwaad. Dit was toch al een serieuze opluchting!

"Bon, we gaan eens kijken he" joepie, een echo! Daar had ik dus op gehoopt. Ik ging op de tafel liggen en hij maakte de echo. Er was nog geen vruchtzak te zien :o( Er was wel een plek in de baarmoeder. Ik begon wat te panikeren maar toen zei hij me: "zie je dat plekje hier? Dit is een zeer goed teken, dat betekent dat je endometrium aan het uitzetten is, zich aan het voorbereiden is". Oef, weer een opluchting. Hij bekeek mijn eierstokken zeer grondig en dit leek allemaal dik in orde. Geen cystes, op het eerste zicht geen EUG, alles leek normaal.

Ik moet maandag een nieuwe bloedafname doen en woensdag moet ik terug bij hem gaan om weer een echo te maken. Hij zei dat we dan iets moeten kunnen zien.

Ik denk over het algemeen positief maar ik blijf wat ongerust omdat we niet veel hebben kunnen zien. Ik voel me nog steeds zwanger, ik ben misselijk (maar ook niet overdreven), zeer moe, heb steekjes in mijn onderbuik en mijn borsten zijn zeeeeeeer gevoelig.

Nu is het bang afwachten naar maandag en nadien naar woensdag...