Sinds dinsdag ben ik 9 weken ver. Ik moet zeggen dat de tijd serieus snel gegaan is. Volgende week heb ik al opnieuw een afspraak bij mijn gynaecoloog voor een echo. Ik ben toch wat ongerust als je ziet wat er nog allemaal mis kan gaan. Mijn grootste angst is dat het hartje gestopt is met kloppen of dat de baby niet groot genoeg is voor zijn "leeftijd". Ik heb momenten waar ik zeer misselijk ben, maar soms heb ik ook momenten waar ik me redelijk goed voel. Deze momenten doen me er aan twijfelen dat alles nog goed gaat. Het is misschien onnozel en ik zou dit niet moeten doen maar het is sterker dan mezelf. Soms vind ik zelfs dat ik niet voldoende misselijk ben om zwanger te kunnen zijn, stom nietwaar? Ik kan het mij gewoon niet laten...
Soit, we zullen het pas 16/5 weten of alles nog goed gaat. Het wordt dus nagelbijten tot dan!
Met Annelore gaat het goed, enfin behalve dat ze deze week last heeft van de windpokken. Maandag belde de kribbe ons op dat Annelore pukkeltjes had. Ze had er een paar in haar gezicht, t.h.v. de oren, en in haar nek. Tegen dinsdag waren ze al uitgebreid naar de buik en de rug. Ik ben wel "blij" dat ze de ziekte nu heeft want ik herinner me nog dat ik ze laat heb gekregen en er enorm last van had! Ik moet zeggen dat ze het goed verdraagt alleen dat ze overdag niet wilt slapen. Ze is wat lastiger dan normaal maar al bij al valt het goed mee! Het zou een week duren dus hopelijk is ze er maandag van af...
Ha Cassyke, net hetzelfde hier en ik ben een weekje verder dan jou. Helemaal hetzelfde gevoel. Sinds gisteren zijn de symptomen zelfs nog constanter gezakt (nu 10w half). Aan de andere kant voel ik nu mijn bobbel beter boven mijn schaambeen, en dat doet me nu wel goed.
BeantwoordenVerwijderenIk zometeen op echo. Spannend! Toon me die hartjes die kloppen! Voor minder ga ik niet! Maar net dezelfde angsten hier, het kan nog altijd mis gaan. Op naar kloppende hartjes op 10w! Jij & ik!