Voorweeën

Deze week ben ik 36 weken zwanger. Alles verliep nog prima tot zondag. Zondag waren we bij mijn schoonouders uitgenodigd om Sinterklaas te vieren met de kindjes. Aangezien ik uitgerekend ben rond die periode, wouden ze het wat vroeger organiseren zodat we er zeker bij konden zijn. Het was een zeer leuke dag maar vrij zwaar en zeer vermoeiend. Annelore heeft zich rot geamuseerd met haar neefje en we hebben lekker gesmuld! Ik heb al even harde buiken, maar daar maakte ik me nooit zorgen om. Een "normaal" zwangerschapskwaaltje. Rond de middag begonnen de harde buiken wel hevig pijnlijk te worden, ze vertrokken ook meer uit mijn rug dan enkel in mijn buik. Ze werden zo pijnlijk dat ik ze toch even onopvallend moest beginnen wegblazen. Ik wou geen paniek zaaien, daarmee dat ik probeerde om het zeker niet te tonen. Toen we thuis kwamen werden ze alsmaar heviger en steeds korter op elkaar. Ik begon te panikeren want dit waren in mijn ogen geen harde buiken meer maar echte weeën! Ze kwamen om de 5 minuten. Ik probeerde me kalm te houden maar dit was niet zo gemakkelijk. Ik was aan het denken dat mijn valies er nog onvolledig bij ligt en er nog zeer veel moest gebeuren vóór de bevalling. Dus het zou zeker niet voor nu mogen zijn! Na drie kwartier begon de tijd tussen iedere wee opnieuw toe te nemen, dit maakte me toch wat rustiger. Toen we gingen slapen heb ik er nog 2 gehad maar tijdens de nacht heb ik niets meer gevoeld. Sinds die zondag heb ik wel elke dag last van weeën, uiteraard niet zo regelmatig als toen en zeker niet evenveel maar ze zijn toch dagelijks aanwezig. De hoeveelheid en intensiteit hangt vooral af van wat ik doe op een dag.
Met de bevalling van Annelore heb ik eigenlijk nooit echt voorweeën gehad, de arbeid is praktisch onmiddellijk begonnen met ontsluitingsweeën. Zijn de weeën die ik nu heb voorweeën? Vrijdag ga ik naar de gynaecoloog en hopelijk heeft hij daar een antwoord op. Ik hoop wel dat er nog geen ontsluiting is en dat ik mijn tijd uitdoe. Het is toch nog altijd beter voor ons prutske om tot dan te blijven zitten. Bovendien wil ik toch nog even genieten van deze zwangerschap aangezien het waarschijnlijk mijn laatste zal zijn...