Een weekje weg

Het was al bijna twee jaar geleden dat we nog eens een weekje weg waren met ons gezinnetje. Ventje moest zijn vaderschapsverlof opnemen, anders zou hij deze verliezen, en bij deze hebben we er dus mooi gebruik van gemaakt. We zijn voor een weekje vertrokken naar zee, Sunparks De Haan om exact te zijn. We hebben daar een villa aan het water gehuurd. Annelore was helemaal in de wolken van de eendjes die vanuit onze living en vanuit de kamers zichtbaar waren. Elke dag moesten we op het terras gaan en eten geven aan deze lieve beestjes. Ze heeft er serieus van genoten, en wij ook! We hadden het eens nodig om even weg te zijn uit de dagelijkse sleur.

Het is ook weer eens tijd voor een nieuwe update over de kindjes.

Annelore:

Gaat bijna naar school (15/04) en mama is enorm zenuwachtig hiervoor. De laatste tijd is ze echt een mama's kindje geworden en wilt ze enkel bij mij zijn en met mij weg gaan. Ik vrees voor de dag waar ik ze aan de juf, een onbekende, zal moeten afgeven. Gaat ze wel mee willen of gaat ze eerder een krijsconcert geven? Ze zal er natuurlijk wel door moeten, veel keuze heeft ze niet.
Het potje verloopt zeer moeizaam, het lukt haar nog steeds niet om droog te blijven. Ze houdt zich in tot we haar een pamper aan doen of tot ze een ongelukje heeft omdat ze zich niet op het "inhouden" kan concentreren, m.a.w. als ze afgeleid wordt. Ze is zodanig koppig dat ze pertinent weigert om op de WC pipi te doen *zucht* hier vraag ik me toch ook af of het effectief ooit zal lukken... Afwachten en het zijn tijd laten is de boodschap denk ik, uiteindelijk worden alle kinderen wel zindelijk maar bij sommigen duurt het wat langer dan bij anderen.

Thomas:

Wordt groot, veel te groot. Ondertussen, sinds een dikke week, gebruiken we al de pyjama's en body's voor kindjes van 6 maanden terwijl hij nog maar 2 maanden en een half is... Het is een echt bereke, ik heb hem gisteren gewogen en de weegschaal toonde 7kg aan! Het is niet dat hij obees is, alles is in proportie, maar hij is gewoon heel groot. Een platte baby is hij nooit echt geweest, maar we missen toch het "pasgeborene" er aan...
Hij is ook heel gericht beginnen lachen en reageren op bepaalde geluiden de twee laatste weken. Hij kijkt heel graag rond, slaapt al wat minder dan in het begin en hij voelt ook graag aan allerlei stoffen om te ontdekken. Zijn tutje heeft hij al verschillende keren zelfstandig in zijn mond gestoken, of dit nu toeval is weten we niet maar het is wel al meerdere malen gebeurd. Deze morgen heb ik hem ook betrapt op het bekijken van zijn handjes. Elke dag is hij iets meer wakker, tijd om het speeltapijt naar boven te halen denk ik!

Ikzelf zit nog thuis tot midden mei, zo kan ik nog volop genieten van mijn twee prottekes. Ik ben toch wel blij dat ik borstvoedingsverlof kon nemen. Anders had ik vorige week al moeten beginnen werken, brrrr ik was er totaal nog niet klaar voor geweest! Doordat thomas toch nog één keer per nacht wakker wordt ben ik zeer moe overdag. Die vermoeidheid begint zich stilletjes aan op te stapelen, hopelijk gaat hij binnenkort toch wel degelijk beginnen doorslapen. Hij heeft dit een tijdje gedaan maar onlangs is hij opnieuw wakker beginnen worden 's nachts waardoor mama en papa doodop zijn ;o) Gelukkig is het maar één keer per nacht!
Voor de rest voel ik me goed en enorm trots omdat ik mama ben van deze twee prachtige kindjes. Het is een zalig gevoel. Ik was al super blij met onze dochter, maar de komst van onze zoon heeft ons gezin echt nog unieker gemaakt. We mogen ons gelukkig prijzen met deze twee wondertjes en dit beseffen we maar al te goed! Allerlei andere zaken zijn we hierdoor echt beginnen relativeren, alle futiliteiten lijken zo minder belangrijk dan voordien. Het enige dat nog telt is het geluk en de goede gezondheid binnen ons gezin, al de rest beschouwen wij nu als bijzaak. Een heel raar maar zalig gevoel!