Gisterenmorgen en deze nacht heb ik echte paniekaanvallen gekregen. Het kon niet zijn dat ik zwanger was, ik was er van overtuigd dat mijn HCG aan het dalen was en dat het vruchtje ging afsterven! Hoe kan ik nu zwanger zijn zonder symptomen?! Het waren twee afschuwelijke dagen en nachten. Ik ga morgen pas naar de gynaecoloog maar aangezien het weekend is zal ik niet onmiddellijk de bloedwaarden kennen. Mijn bloedafname in het CRG is pas dinsdag. Het is dus nog eventjes bang afwachten. Toch ben ik deze middag een digitale tester gaan halen waarbij je kunt zien hoe ver je ongeveer al bent. Ik moest een zekerheid hebben of ik hield het niet uit!Met een bang hart heb ik dan de test gedaan. Ik kreeg de verpakking heel moeilijk open doordat ik zo nerveus was! De plus kwam al heel snel tevoorschijn, nu was het nog even wachten tot het aantal weken er op kwamen. Indien mijn HCG daalde zou deze 1-2 weken aantonen, of zelfs niets. Ik hoopte op 3 weken. Na een minuutje wachten kwam er... 3+ op! Wat wilt zeggen dat mijn HCG heel waarschijnlijk niet gedaald is maar eerder gestegen! Het is een hele geruststelling en ik ben blij dat ik nog steeds dat positieve resultaat zie. Het klinkt misschien stom dat ik NOG een test heb gedaan maar ik was serieus ongerust. Ik heb dit gedaan om mijzelf gerust te stellen, stress is zeker niet goed als je zwanger bent en ik zou niet willen dat ons foempeke daardoor zou afsterven! Wij zijn super blij dat het resultaat zo goed positief blijft. Ik ben nu minder bang voor morgen en voor dinsdag. Bovendien is vandaag precies de misselijkheid begonnen alhoewel ik niet zo zeker ben. Ik heb geen eetlust, verteer heel slecht en ik moet precies altijd overgeven... Het is niet echt misselijkheid maar eerder de neiging tot, het is moeilijk uit te leggen. Ik kan het beschrijven alsof (sorry als jullie aan het eten zijn ;o)) mijn maaginhoud klaar is om er uit te komen maar ik heb dat kokhalsreflex niet die je hebt als je overgeeft. Beter kan ik het niet verwoorden. Het kan natuurlijk ook eventjes toeval zijn maar wat zou ik blij zijn als het van de zwangerschap zou zijn! Dat zou mij nog meer geruststellen dat alles goed gaat. Voor de rest ben ik wel heel moe en heb ik last van slapeloze nachten. Overdag zou ik eender waar en wanneer in slaap kunnen vallen. De krampen in mijn buik zijn wel afgenomen maar komen sporadisch wel nog mijn rust bederven. Jaja wie weet beginnen de symptomen. Mij hoor je niet klagen hoor, ik vraag niet liever om ze te hebben, dan weet ik ten minste dat ons foempeke het naar zijn goesting heeft in mama haar buikje!
Greetz
Haha heel herkenbaar! Wacht maar tot je straks echt elke dag boven de wc hangt om je eten eruit te gooien ;)
BeantwoordenVerwijderenMeisje het is normaal dat je onzeker bent, en ik denk dat je dat de komende maanden nog wel zal zijn. Steeds weer een controle of echo en toch steeds weer de "angst" dat het misschien niet goed is. Het is heel normaal hoor, dat hebben heel veel moeders in spé en zeker die zoveel hebben moeten doorstaan om zwanger te worden.
Probeer rustig aan te doen, dat is het beste wat je kan doen voor de baby, enne probeer ook te genieten hoor!!!
Liefs Sandra
Hey cassy,
BeantwoordenVerwijderenik lees dat je last hevbt gehad van buikkrampen, waar deze direct aanwezig of is dat later gekomen?
Grtj
Nurse