De magische 100

Eindelijk zijn we aangekomen aan de 100-dagen-grens. Nog 100 dagen en we komen aan de uitgerekende datum. Nog 100 dagen, ongeveer, en we kunnen ons foempeke eindelijk vasthouden en knuffelen. Nog 100 dagen, ongeveer, en onze grootste droom komt uit: we worden mama en papa! Het lijkt nog allemaal zo onwerkelijk en toch ben ik morgen 26 weken zwanger. Ik kan het nog steeds niet geloven en soms denk ik nog steeds dat mijn buik leeg is en dat ik gewoon wat verdikt ben. Nochtans is ons foempeke goed voelbaar, zowel aan de buiten als aan de binnenkant ;o) Stampen geven kan hij/zij goed en als ik aan mijn buik voel, dan voel ik dat daar wel degelijk een baby in zit. Wat een raar maar oh zo aangenaam gevoel! Vorige keer in de douche kon ik amper mijn tranen bedwingen toen ik met mijn handen over mijn buik ging en voelde hoe hij/zij lag. Ik voelde echt het hoofdje en de poep, zo'n wonder hoe dit allemaal kan.

Nog 4 weken en ik ben 30 weken zwanger, wat kijk ik daar naar uit! Want momenteel voel ik me nog erg onzeker en ben ik serieus bang dat ik ons foempeke nog zou verliezen. Stel je voor dat ik nu zou bevallen... Ik kan, en mag, er niet aan denken! Maar hoe alles momenteel zit, denk ik dat het goed zit. Toch blijft die angst om dit wondertje te verliezen er serieus in zitten!

Binnen 2 weken mag ik opnieuw naar de gynaecoloog en daar zal ik toch wat meer gerust zijn denk ik. Joepie dan kunnen we ons foempeke na een lange tijd opnieuw eens bewonderen!

Op de weegschaal zijn we ondertussen al de 8 voor de nul tegen gekomen... Ai ai ai ik ken iemand dat dit niet graag zal hebben!

Greetz