Gisteren was voor ons een heel belangrijke dag. We zijn namelijk de materniteit gaan bezoeken. Het beloofde een spannende dag te worden want we keken er enorm naar uit! Bovendien was het de verjaardag van mijn ventje waardoor het een dubbel speciale dag was ;o)Vol ongeduld zijn we dan naar de materniteit gereden. Putje Brussel want deze bevindt zich in Ukkel. Veel keuze heb ik niet, mijn gynaecoloog voert daar enkel bevallingen uit. Brute pech voor mijn ventje die zich koel zal moeten houden om tot daar te geraken op "le moment suprême" hihi
We waren goed vroeg vertrokken uit angst voor de files en wat denken jullie? Natuurlijk hebben we op dit moment geen file en komen we daar drie kwartier te vroeg! Geen paniek, gelukkig hebben de meeste ziekenhuizen een cafetaria ;o) We zijn dus in afwachting een koffietje gaan drinken. Toen was het tijd om naar het contactpunt te gaan en daar kwam de vroedvrouw al. Het was een enorm grote groep, het is echt een babyboom van't jaar! We werden begeleid naar een zaaltje om uitleg te krijgen. Ook hebben we daar een geschenkendoos gekregen. Ik had deze al gekregen en nu nog eens, bovendien heeft ventje er "per ongeluk" ook eentje gekregen dus hebben we het in driedubbel hihi maar bon het is altijd mooi meegenomen. Er werd ook drank aangeboden. Daarna mochten we gaan zitten en begon de presentatie. Het was heel interessant, ik heb echt geen spijt dat we geweest zijn! Ook al wist ik al veel dingen, het bleef interessant. Ik kreeg er echt de kriebels van en begon zenuwachtig en ongeduldig te worden voor de grote dag. Niet dat ik bang ben, integendeel, ik wil er al zijn! Ik dacht dat ik ging beginnen stressen maar het valt heel goed mee. Voor de pijn ben ik totaal niet angstig, we zullen wel zien hoe alles op het moment zelf verloopt. Ik ga zoveel mogelijk kalm proberen te blijven.
Na de powerpoint presentatie en de uitleg hebben we nog een filmpje gekregen over wat deze dag zal inhouden. Van de inschrijving tot het vertrek uit het ziekenhuis. Er werd getoond waar je de beruchte dag moest zijn en hoe je daar kunt geraken. Helaas zijn we niet naar de materniteit zelf kunnen gaan, de groep was veel te groot en uit respect voor de mama's in arbeid hebben ze het bij het filmpje gelaten. We vonden het niet zo erg want mijn zusjes zijn daar eveneens bevallen dus we kennen de weg wel.
Eens thuis gekomen hebben we ons klaargemaakt en zijn we gaan slapen. Ik dacht dat ik goed ging slapen maar integendeel. Ik kon de slaap maar niet vatten en zat te piekeren "hoe gaat ons foempeke er uit zien? Hoe gaat de bevalling verlopen? Wat moet ik nog allemaal kopen voor die dag? Wat gaat er allemaal mee? ...". Daarna begon ik te dromen over de dag dat we ons foempeke eindelijk zullen mogen omarmen. Oh God wat hebben we daar zo lang naar gesnakt en op gewacht! September lijkt voor ons nog veel te ver en de dagen kruipen momenteel voorbij... Bovendien gaan er veel meisjes, die ik ken, binnenkort bevallen. Dit gaat mij nog meer ongeduldig maken!
Afwachten en geduld hebben? Dat is toch verdomme niet gemakkelijk hoor!
Greetz
Geen opmerkingen:
Een reactie posten