Alweer is er een weekje voorbij. Een weekje dichter bij DE grote dag, een weekje dichter bij ons wondertje. Alhoewel het tot nu toe heel snel is gegaan begint het nu wat te slabakken. De dagen duren langer, laat staan de weken en de maanden! De nieuwsgierigheid en het ongeduld steken momenteel de kop op waardoor september nog heel ver lijkt. Voor mij zou het al begin september mogen zijn. Ik zou graag al 37 weken zijn om eindelijk te kunnen beginnen aftellen naar de dag waar we ons wondertje voor de eerste keer gaan kunnen omarmen en knuffelen!
De laatste twee maanden duren wel degelijk het langste, het is zelfs erger dan de wachtweken na de terugplaatsing van ons foempeke.
We beginnen ons af te vragen hoe alles zal verlopen, of de bevalling vlot zal verlopen of niet, wanneer ons foempeke zal geboren worden. Het maakt het mij nog moeilijker als ik rond mij hoor dat veel lotgenootjes één van deze dagen gaan bevallen. Ik ben namelijk bijna de enigste die voor eind september uitgerekend is waardoor ik met niemand kan aftellen...
Om de tijd wat te verdrijven ben ik dan maar begonnen aan de suikerbonen. Alle potjes zijn gevuld, nu moet ik nog de suikerboontjes voor de kindjes maken en het presentatieplateau wat versieren. Het badmeubel steekt dan ook eindelijk in mekaar dus dit kunnen we ook al van de lijst schrappen. Ook hebben we de champagne en drank al gekocht. Het enige dat overblijft zijn de rest van de kamermeubeltjes, het geboortekaartje afwerken en alles voorwassen. Oh en niet te vergeten: onze valies maken voor de materniteit, dit zal voor eind augustus zijn denk ik.
Donderdag heb ik opnieuw een echografie bij mijn gynaecoloog. Ik ben eens benieuwd! Naar mijn gevoel weegt ons foempeke rond de 2kg want mijn buik begint serieus zwaar te worden bij het stappen, bukken of andere inspanningen. Het is nog eventjes geduld hebben tot dan om eindelijk nog eens nieuws te hebben van onze kleine spruit. Daarna zal het toch iets sneller gaan want dan moet ik om de 14 dagen gaan, joepie! Volgende week ben ik dan ook officieel 8 maanden zwanger oftewel 32 weken. Dit zijn toch dingen om naar uit te kijken, niet?
Voor de rest voel ik ons foempeke zeer goed bewegen. De stampjes worden steeds meer vervangen door "verschuivingen" waardoor het nog magischer wordt! Het is zalig om dit leven te voelen in je buik. Ik ga het echt missen na de bevalling! We beginnen ook wel degelijk onderscheid te maken tussen voetjes, armpjes, hoofd, poepje, ... Echt heel schattig, ik had nooit gedacht dat ik er zo van ging genieten! Zoiets doet je alle nadelen van de zwangerschap met veel plezier er bij nemen en zelfs vergeten.
Mijn nachten die verlopen, integendeel, niet zo vlotjes. Ik word om het uur wakker om een pipi-pauze te nemen. Ook kan ik moeilijker (in)slapen doordat ik zo ongeduldig en nieuwsgierig ben. Ik begin voor het minste te piekeren en stel me heel de nacht door vragen over de bevalling en het leven na de geboorte. Gelukkig kan ik op deze momenten dan genieten van een actief foempeke! Zo zie je maar dat alles wel een voordeel en een nadeel heeft ;o)
Greetz
Geen opmerkingen:
Een reactie posten