Het stopt niet

Zoals ik al eerder zei heb ik sinds de bevalling last van mijn maag. Ik dacht, net als de dokter, eerst dat het een maagontsteking was maar het blijft gewoon aanslepen. Ik heb er praktisch dagelijks last van en ik vind dit echt niet meer normaal. Vandaag heb ik dus de knoop doorgehakt en gebeld naar het ziekenhuis. Ik ben het zodanig beu dat ik het niet meer volhoud! Maandag mag ik op consultatie en misschien gaat de dokter dan al het onderzoek uitvoeren. Volgens mij zal dit niet het geval zijn want ik wil onder narcose en hiervoor zal ik waarschijnlijk moeten terugkomen. We zien wel maandag, ik hoop alleen dat het niets erg is!

Ondertussen ben ik opnieuw aan de pil, met veel tegenzin maar kom... Het risico dat ik nu opnieuw zwanger zou worden is heel miniem maar die is er toch en ik wil het er niet op wagen. Stel je voor dat ik dan toch zo zwanger zou worden, neen hoor, mijn lichaam heeft echt rust nodig nu!

Ons Annelore, die wordt groot! Van de pasgeboren baby valt er niets meer te bespeuren, ze is echt een grote meid aan het worden. Ze begint ook te lachen als ik met haar speel en vindt het toch zo leuk als ik haar mondhoekjes afveeg, dan begint ze serieus te lachen. Het is dus nog steeds genieten van ons klein wondertje en ik denk niet dat dit zal veranderen. Binnenkort gaan we een bezoekje brengen aan de creche want mama moet in januari opnieuw gaan werken en zij staat ingeschreven rond half december. Ik stel het steeds uit om te gaan. Ik zie er zo tegenop dat ze naar de creche gaat dat ik het zo lang mogelijk probeer te trekken.