What had to be done

Eindelijk heb ik mijn grote angst durven overwinnen en is de gastroscopie achter de rug. Ik moest namelijk gisteren op consultatie bij een gastro-enteroloog. Het fabeltje dat je bij haar zeker volledig in slaap werd gedaan, dat mijn zusje mij had wijsgemaakt, was dus helaas verre van waar. Het was gewoon onder lokale verdoving in combinatie met een zwaar kalmeringsmiddel. "Mevrouw u gaat daar bewust van zijn maar op zich gaat u daar geen last van hebben, het is alsof je eten doorslikt" ja ja NIET DUS! Van al de rest rondom mij herinner ik me niets meer maar van dat onderzoek herinner ik mij alles in detail! Wat voor hun 2 minuten duurde, bleek voor mij een uur te hebben geduurd! Maar soit, het is achter de rug en ik kan het mij niet beklagen dat ik het niet heb laten doen. Resultaat van het onderzoek: bibi zit met een hiatus hernia oftewel een maagbreuk. Joepie! Waarschijnlijk ontstaan door de zwangerschap maar gelukkig hoeft het momenteel niet geopereerd te worden. Eerst moet ik proberen met medicatie en aanpassing van de voeding, en dit meerdere malen. Als het dan echt niet zou gaan dan kunnen we een operatie overwegen.

Spijtig genoeg was ik zo flagada van de spuit dat ik niet op het idee gekomen ben om te vragen hoe het zit bij een tweede zwangerschap. En ook al had ik dit gevraagd, ik had er mij niets meer van kunnen herinneren. Dat zal dan iets voor volgende keer zijn...