Morgen ben ik 20 weken, wie had dit ooit gedacht? Ik zie mezelf in de spiegel en ik kan amper geloven dat deze buik een baby draagt. Ik ben wel "voller" dan met ons Annelore, ik draag ook ietwat anders. Het doet me raar. Vandaag heb ik eindelijk besloten om een zwangerschapsbroek te vragen voor mijn uniform. Ik verdraag die rekkers amper nog en ze spannen veel te erg. Toen ik het aandeed had ik echt wel het gevoel "ik ben zwanger", je zag het ook wat meer dan in mijn gewone uniform-broek. In mijn andere broek ben ik precies gewoon verdikt. Alleen is de stof niet zo handig omdat deze niet goed mee rekt. Maar soit, het is toch al veel aangenamer dan zo'n strakke rekker!
Maandag heb ik de morfologische echo, ik ben toch benieuwd maar vooral ook angstig. Wat als er iets mis is met de baby? Dit is momenteel mijn grootste angst. Alhoewel ik toch wat meer probeer te genieten van deze zwangerschap.
Annelore ziet het al helemaal zitten om grote zus te worden. Ze komt vaak naar mij gelopen, doet mijn bloes naar omhoog, zegt "baby in buikje he" en geeft er een zoentje op. Gewoon om weg te smelten!!! Meestal speelt ze een heel verhaal met haar poppemie die ze eten gaat geven in de stoel, ververst, wast en dodo laat doen in het bedje. Ze is gewoon om op te eten.
We zijn dit weekend met haar nog eens naar Planckendael geweest om de olifanten te bewonderen. Ons mie is namelijk een grote fan van de "olitanten" en er zowaar door geobsedeerd. Toen ze de olifanten zag werd ze helemaal wild en kon ze het amper geloven dat er, voor haar neus, ECHTE olifanten stonden. Het was, echt waar, een zaaaaaalige dag!
Nieuw baasje
15 jaar geleden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten