De morfologische echo

Eindelijk heb ik eens tijd om mijn verslagje uit te brengen over de morfologische echo. Deze maandag was het zover, we mochten eindelijk gaan. We waren drie kwartier te vroeg toegekomen, dus was het toch nog even stressen in de wachtzaal. Het is en blijft een belangrijke echografie. Eindelijk was het onze beurt. We gingen binnen, antwoordden een paar vragen en ik mocht nadien gaan liggen op de onderzoekstafel. Ventje zat, met onze poppemie op zijn schoot, naast mij. De echo begon... Zaaaaalige beelden van de hersenen, het hartje, de maag, de niertjes, ... Alles was tiptop in orde. Geen enkel probleem! Dit was een serieuze geruststelling. De echo zelf verliep toch wel zeer moeizaam want ons prutske wou niet blijven stil liggen., dit kennen we nog van de vorige keer. Alhoewel deze pruts precies wat actiever is dan ons Annelore, dat belooft ;o) Nadien is ze op 4d overgeschakeld. En daar zagen we ons boeleke. Hij/zij heeft toch wat weg van ons Annelore, maar ik heb wel de indruk dat er andere trekken zijn. Het is wel zalig om daarbij weg te dromen! De echografist heeft deze keer ook echt moeite gedaan om mooie echo's te hebben, wat niet niet geval was bij ons Annelore. We hebben een tiental foto's meegekregen waarvan de helft in 4d. Telkens ik ze in mijn handen neem, droom ik er gewoon bij weg!
Toen we thuiskwamen en ik de foto's in mijn handen had, kwam Annelore wijzend naar de foto naar mij: "Mama! Baby! Baby! Zusje of boetje!". Gewoon om te smelten zoiets! Ik had nooit gedacht dat ze het al zo besefte maar blijkbaar wel.
Ondertussen voel ik onze pruts dagelijks (en ook 's nachts ;o)). Het zijn geen plofjes meer maar echte schopjes die je aan de buitenkant zowel kunt voelen als zien.
Ons protteke zit, ook volgens het UZ, voor op schema. Toen ze de buikomtrek nam trok ze serieus wat ogen: "amaai dat is niet klein he". Hij/zij weegt 500g waarmee hij/zij dus een week verder zit.
Nu is het aftellen naar 16/8, dan hebben wij onze volgende echo bij de gynaecoloog.