Gisteren zijn we naar een housewarming party van vrienden geweest. Eerst wou ik niet meegaan. Ik wist goed genoeg hoe het daar ging verlopen. Men zwangere schoonzus zou namelijk komen en er zou een bende kinderen rondlopen. Maar om men ventje een plezier te doen heb ik besloten om toch te gaan. Dit had ik dus beter niet gedaan. Ik heb er nog altijd spijt van dat ik geweest ben, maar spijtig genoeg kan ik de klok niet terug draaien. Ben ik dan zo sadistich om mijzelf die kwelling toe te staan of ben ik gewoon stom? Wie zal het zeggen... Ik heb wel een nieuwe les geleerd: vertrouw op je instinct!
We kwamen daar als eerste koppel toe, veel te vroeg blijkbaar. Ik was wel blij dat we dan niet heel de ronde moesten doen om dag te zeggen!
Rond 16u30 begon iedereen zowat toe te komen. Koppels, singles, ouders... en ja men zwangere schoonzus, die ondertussen weer in buikvolume toegenomen is! En wat doet een zwangere vrouw? Jaja, paraderen met haar buik, er over wrijven en goed laten zien dat ze zwanger is.
Als kers op de taart hebben we dit nieuws vernomen: een vriendin van men schoonzus is zwanger van haar derde kind. Oke op zich niet zo erg tenzij je weet dat haar tweede kind bijlange nog geen jaar oud is. Is dit nu niet iets om je aan te ergeren?! Ik vraag me steeds af hoe die mensen dit voor elkaar krijgen terwijl wij zitten te sukkelen. Gewoon oneerlijk maar dit is het leven zeker?
Ik zat in de zetel naast men ventje. Ik keek naar links: "hmm een kinderbende aan het spelen... redelijk kwetsend maar dat valt nog mee". Ik keek naar rechts: "hmm zwangere vrouwen (met bijhorende baby), heel kwetsend! Ik zal maar voor mij kijken" maar daar zag ik fiere mama's! Ik wist dus niet meer welke kant ik moest opkijken en had ik gekund dan had ik daar ter plaatse beginnen blijten denk ik! Toch heb ik mij maar ingehouden, al was het op het nippertje, tenslotte is het de bedoeling dat iedereen blij is op zo'n feestje. Dus men tweede gezicht opnieuw opgezet en al de woorden maar doorstaan die in de living de ronde deden: "zwanger, zwangerschapssymptomen, zwangere buikjes, baby's, babyspullen, babykleding, babyverhalen, kind en gezin, papflessen, bevalling, geboortelijsten, cadeautjes, babykamers, zusjes, broertjes, eerste kindje, tweede kindje, derde op komst, hoop voor een jongen, hoop voor een meisje, ..." En zo ging het heel de avond door! Bij mijn eigen dacht ik: "En de hoop voor een gezond kind? Waar blijft dat?" maar blijkbaar telt het geslacht meer mee dan de gezondheid en het wezen van een kindje! Schandalig, echt waar!
Wat dus normaal een leuke avond moest zijn, was in feite een werkelijke hel die ik gelukkig overleefd heb. Weer een moment om fier op te zijn dus...
Greetz
Geen opmerkingen:
Een reactie posten