Zondag had ik opnieuw een echo met als enig verschil dat deze ging genomen worden door Dr. Blockeel zelf. Zoals verwacht was er niets te zien. Hij meende 2 plekjes te zien maar deze waren zeer onduidelijk, je moest echt wel heel goed kijken en dan nog zag je het niet echt. Eentje was in de baarmoeder en eentje in de eierstok. Toen de echo gedaan was heb ik een uitleg gekregen. Mijn HCG stijgt onvoldoende, bovendien staan mijn andere hormonen veel te laag. De situatie is dus hopeloos, maar dit wisten we al. Hij vermoedt een EUG maar kan het niet met zekerheid zeggen. In principe wordt de vrucht bij een EUG laparoscopisch verwijderd maar aangezien er op de echo niets te zien is, vreest hij dat hij mij voor niets zal openmaken aangezien hij daar ook niets zal zien. Enige oplossing? Een inspuiting Methotrexaat. Dit is een chemotherapeuticum dat de vernieuwende cellen doodt. Het wordt in de spier ingespoten en je mag nadien drie maanden niet zwanger zijn. Drie maanden... On hold dus, we moeten drie maanden wachten vóór we aan een tweede wondertje beginnen, of eerder HER-beginnen. Het was wel eerst afwachten tot mijn bloedresultaten van zondag binnen waren en of de HCG nog gestegen was. Natuurlijk was dit het geval dus heb ik ook de inspuiting diezelfde zondag gekregen. Maandag moet ik opnieuw bloed laten nemen om te zien of mijn HCG wel daalt. Deze zou terug op 0 moeten komen te staan. Indien dit niet het geval is, dan is een laparoscopische verwijdering onvermijdelijk!
Het is nu dus hopen en aftellen tot maandag om te zien of de spuit werkt. Vóór de inspuiting had ik last van ochtendmisselijkheid en gevoelige borsten. Gisteren had ik de indruk dat dit erger werd en dacht ik dus ook dat die spuit niet werkte. Vandaag lijken de misselijkheid en de gevoelige borsten verdwenen. Dus wie weet...
Maandagavond had ik een afspraak bij mijn gynaecoloog, kwestie van alles op een rijtje te zetten. Ook daar heb ik een echo gekregen en hij bleef bij zijn gedachte dat het een biochemische zwangerschap was. Mijn HCG stijgt onvoldoende om een EUG te zijn. Het CRG heeft er, volgens hem, wel goed aan gedaan om die inspuiting te geven. Nu blijft het bang afwachten want ik zie een tweede operatie op 1 jaar echt niet zitten!
Jeetje meis het zit je niet mee... Hopelijk staat je hcg snel op 0 en hopen dat het snel volgend jaar is zodat je weer opnieuw mag beginnen....
BeantwoordenVerwijderenSterkte!
Liefs sandra
Drie maanden wachten nu? Oh da's zo lang weeral... Je hebt echt geen geluk :(
BeantwoordenVerwijderenWat een gedoe toch allemaal, he. Hopelijk vliegt de tijd met de feesten wat sneller voorbij en kan je herbeginnen voor je er erg in hebt. En intussen: dikke knuffel en veel sterkte.
Ik vind het echt erg voor je cassyke. Om zot van te worden. Hopelijk houd je je sterk en kun je het een plaats geven.
BeantwoordenVerwijderenToch raar dat er nu eens echt niemand uitsluitsel kan geven over wat er nu precies aan de hand is? Ik hoop voor jou dat het allemaal zo snel mogelijk achter de rug is.
BeantwoordenVerwijderen3 maanden lijkt lang, maar is (cliché, ik weet het) sneller om dan je zou denken.
Sterkte!
Maar Cassyke toch!! Dikke knuffel!! Dit is enorm rot!! Hopelijk daalt je hcg goed en is er geen "operatie" nodig! Intussentijd veel sterkte en hopelijk vliegen die 3 maanden snel om!
BeantwoordenVerwijderenLiefs X