De tijd vliegt

Binnen twee dagen ben ik 16 weken ver. Dit wilt zeggen nog een goede maand en we zitten al aan de helft! Ik kan het amper geloven, maar toch is het zo. Het is precies of de tijd gevlogen is, dat iemand de klok vooruit heeft gedraaid. Ondertussen voel ik ons prutske toch al wat bewegen, niet altijd even veel maar ook niet altijd even duidelijk. Het zijn uiteraard nog de gekende "luchtbelletjes" die ik voel, maar het is zaaaaaaaaaalig! Ik geniet er elke dag meer en meer van. Ik geniet er zelfs meer van dan met ons Annelore, gewoon omdat ik minder bang ben. Het blijft wel nog steeds onrealistisch dat dit wondertje spontaan gekomen is en ik weet niet wat ik moet doen om mijn dank te uiten dat we dit nog kunnen meemaken. Ik geloofde er niet meer in dat het ooit nog zou gebeuren. Toch is het gebeurd en ons geluk kan echt niet op. Anneloortje was een wondertje op haar manier en dit prutske is een wondertje op zijn/haar manier.
Ik ben wel benieuwd hoe Annelore zal reageren met de komst van dit prutske. Momenteel beseft ze het nog niet denk ik. Soms wijst ze wel naar mijn buik en zegt "baby". Als we haar vragen "wil je een broertje of een zusje" zegt ze ongetwijfeld "zusje" maar ik denk niet dat ze ECHT beseft wat er op komst is.
Ze wordt ook zo'n grote meid. Als we ze zo zien stappen, beseffen we echt hoe gelukkig we wel zijn met haar aanwezigheid. En te zeggen dat er sommige mensen klagen en zagen over futiliteiten! DIT is het gewoon, HIERVAN moet je genieten, van dat zalig warm gevoel die je vanbinnen krijgt als je je kindje voelt bewegen of als je naar je kindje kijkt! En toch heb je nog mensen die stilstaan bij zaken die totaal niet to the point zijn... Ach ja in het Frans zeggen ze "il faut de tout pour faire un monde".