16 weken ver, nog twee weken en we mogen ons prutske opnieuw bewonderen. Ik word ongeduldig, al is het maar twee weken geleden dat we de vorige echo hebben gehad. Het is steeds aftellen geblazen naar de volgende. En zo vliegt de tijd maar steeds voorbij. Op het werk kan ik men gedachten wel wat verzetten maar toch blijf ik er heel de dag door aan denken. Hoe zou hij/zij het daar hebben in mijn buik? Hoe groot zou hij/zij ondertussen al zijn? Ik ben echt benieuwd!
Gisteren hebben we nog met de Angel Sound geluisterd en we hebben de hartslag onmiddellijk gevonden. Alleen wou prutske niet echt blijven zitten, en bewoog constant, waardoor we steeds moesten zoeken.Toch blijft het een opluchting om te horen dat alles in orde is.
Mijn buikje begint wel degelijk zichtbaar te worden. In mijn gewone kledij is het al even zichtbaar maar in mijn uniform was het nog wat moeilijk om te zien. Gisteren heb ik van mijn collega's te horen gekregen dat het toch begon te 'spannen'. Het werk valt wel mee maar het is toch soms zwaar, afhankelijk wat mijn taak is die dag. Sommige dagen heb ik veel zittend werk, dan valt het mee. Soms heb ik werk waarbij ik continu moet rechtstaan en opnieuw gaan zitten, dit is wat zwaarder want dan voel ik tegen het einde van de dag dat mijn benen en rug niet meer mee willen. Mijn buik voelt dan ook vermoeid aan.
Toch ben ik zeer blij dat ik kan werken, want met Annelore zat ik thuis en dan verveelde ik me heel de dag door. Ik had ook meer last van kwaaltjes omdat ik geen afleiding had. Ook duurde de dagen veeeeeel langer dan nu aangezien ik geen echte bezigheid had doordat ik met die bloedingen moest blijven liggen.
Deze zwangerschap is, momenteel toch, veel meer genieten dan mijn eerste zwangerschap. En daar ben ik zeer blij voor, want waarschijnlijk zal dit ook mijn laatste zijn dus wil ik er volop van genieten!!!
Nieuw baasje
15 jaar geleden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten