Vandaag is mijn schoonzus bevallen van hun zoontje Lars. De kleine spruit weegt 3kg970 en meet 54 cm. Proficiat aan de kersverse ouders!Toen ik deze morgen het berichtje van mijn ventje kreeg waarin hij dit nieuws vertelde, stortte men wereld ineens in! Onbegrijpelijk, ik weet het. Ik zou moeten kunnen blij zijn aangezien ik eindelijk zelf zwanger ben. Neen dus... Ik ben blij voor hen en ik ben blij dat er een nieuw boeleke in de familie komt maar ik werd precies 8 maanden terug gesleurd naar het moment dat ze ons het goede nieuws vertelde. Die pijn die ik toen gevoeld heb... Die pijn kwam helemaal terug. Ik was ineens precies niet meer zwanger en verlangde er naar. Ik begrijp het zelf niet goed waarom ik zo gereageerd heb. Misschien is het omdat onze zwangerschap nog een risico-zwangerschap is, ik weet het echt niet. Het is afschuwelijk en ik hoop dat ik met mijn eigen zus, die deze week heel waarschijnlijk zal bevallen, zo niet zal reageren. Ik ben nu al beschaamd voor mijn reactie...
Het gaat nu toch wel wat beter en ik begin opnieuw in onze zwangerschap te geloven. Ondertussen ben ik al een mooi pakje gaan halen voor dat lief klein boeleke dat meer dan welkom is in onze familie!
Greetz
Lieve Cassyke,
BeantwoordenVerwijderenIk heb eerder ook al gereageerd op je berichtje dat een beetje gelijkaardig aan dit is.
Ook nu vind ik het echt een normale reactie hoor. Oké, je hoeft dat nu niet in het gezicht van de verse papa en mama te smijten ;) Maar dat je die gevoelens hebt is ok! Ten eerste heb je die herinnering die eraan gekoppeld is en dat je toen diep geraakt heeft! Daarboven komt er denk ik idd wat angst mee naar boven. Iedereen happy happy joy joy omdat er dat bebeke is. En jij die ineens dat peikermonstertje hoort: hopelijk komt er bijn ons ook zo'n mooi boeleke. En ook weer die tweestrijd, dat dubbele: medische mallemolen en bijbehorend bewustzijn versus gemakkelijk en die vanzelfsprekendheid...
Komt wel goed hoor. Geef jezelf de nodige tijd en ruimte en forceer jezelf niet!
En wat je zus betreft, dat zie je dan wel weer. Nu eerst dit en eerst jij.
Lieve knuf xxx
bettyboopke
Hey bettyboopke,
BeantwoordenVerwijderenLeuk te zien dat je men site komt bezoeken ;o)
Dank je voor je moedgevende woordjes ze helpen me enorm! Je hebt volledig gelijk en ik probeer me zoveel mogelijk te concentreren op het goede dat ons nu aan het overkomen is. Het is inderdaad die angst om ons foempeke te verliezen dat deze reacties uitlokt denk ik...
Gelukkig gaat het nu stukken beter en kan ik niet wachten om dat boeleke te zien ;o)
Merciekes meisje!!!!