Inderdaad u hebt het goed begrepen (of niet), hetgeen ik vreesde is uitgekomen. Ik heb alweer een bloeding gedaan! Gisteren was ik bij mijn ouders om een verjaardag te vieren. Ik was daar amper een half uur en ik voelde iets niet normaal in mijn 'broek'. Toen ik naar het toilet ging stond mijn hart opnieuw stil... Bloed in mijn onderbroek! Het was nog heel lichtjes dus zijn mijn ventje en ik onmiddellijk naar huis vertrokken waar ik direct mijn bedje ben ingekropen. Tegen de avond was de bloeding, na wat bruinverlies, gedaan en was ik enorm opgelucht. 03u30: ring ring ring, de telefoon van men ventje ging af. Het was een nummer dat we niet kenden dus hebben we gewoon afgelegd. Ik voelde dat er opnieuw iets mis was in mijn 'broek' en ging naar de toilet. Daar liep het bloed er gewoon uit alsof ik urineerde... Ik ben direct men bedje terug ingekropen. Natuurlijk moest ik dan nog eens overgeven, het was te denken. Ik heb dit dan zo voorzichtig mogelijk gedaan en geprobeerd om zo weinig mogelijk mijn buikspieren te gebruiken, wat niet zo evident is! Opeens kreeg ik krampen waardoor ik toch wel begon te panikeren. Ventje en ik konden met ons bang hart de slaap niet vatten. Uiteindelijk is ventje dan toch in slaap gevallen. Ik viel altijd in slaap om onmiddellijk terug wakker te worden van het verschieten: "oef het was maar een nachtmerrie!" tot het besef kwam dat het wel degelijk om de realiteit ging. Na één van deze verschietpartijen moest ik opnieuw naar het toilet waar ik merkte dat de bloeding gedaan was. Toen de ochtend aanbrak had ik nog maar bruinverlies en heb ik naar mijn gynaecoloog gebeld, zijn secretaresse nam op: "hij is op ronde in het ziekenhuis, hier is zijn persoonlijk nummer". Heel de voormiddag proberen te bellen, helaas zonder antwoord. Hij had het blijkbaar te druk. Ik heb dan maar terug naar zijn secretaresse gebeld om te verwittigen dat ik deze namiddag zou terugbellen. Om 13u30 heb ik hem dan eindelijk kunnen bereiken en vertelde hem heel het verhaal. Hij zei dat als ik nu alleen nog maar bruinverlies heb, het minder kwaad kon en ik dus gerust morgen mag langskomen om een echografie te doen. Voor de rest herhaalt de geschiedenis zich opnieuw: platte rust, geen trappen, niet te lang rechtstaan, geen te lange autoritten, en ... ja ja hoor de Utrogestan zeker blijven verder nemen! We beginnen het gewoon te worden!
Ik kan niet wachten tot morgen om te zien of alles nog in orde is met ons foempeke. Deze morgen hebben we met de doppler geluisterd en ik hoorde precies zijn/haar hartslagje van ver maar dit heeft me niet echt kunnen geruststellen aangezien ik niet zeker was. Afwachten tot morgen dus...
Greetz
Hey Cassyke,
BeantwoordenVerwijderenPffff wat een verhaal...wat een emoties....
Ik wens je heel veel sterkte, maar vooral heel veel geluk strakjes bij je echo! Komt wel goed!!! Anders had je gynae je veeel sneller laten komen.
Dan nog een paar vrgjes ivm die doppler: Wat is dat juist? Ik heb het intussen wel al opgezocht op het net, maar werkt dat effectief? Ook zo vroeg? En is dat zeker niet schadelijk voor het beebieke?
xxx
Hey,
BeantwoordenVerwijderenIk heb een Angelsound, die is effectief vanaf 12 weken. Ik denk wel dat ik het gehoord heb want mijn eigen hartslag is trager en was gemakkelijker te horen. Deze was rapper en kwam van verder. Het is zeker niet schadelijk voor de baby, vroedvrouwen gebruiken ook een doppler om naar de hartslag te luisteren. Er is al veel over gespeculeerd maar het vangt gewoon de geluiden op, een beetje zoals de echo waar de ultrasone geluiden worden weerkaatst...
Je kan hiermee ook de hartslag van de baby opnemen of zelfs met 2 luisteren, er zijn twee plug-ins, eentje voor de koptelefoon en eentje voor aan de PC te koppelen maar je kan deze gebruiken voor een tweede koptelefoon.
Thx voor te duimen!!!
Greetz