Hier ben ik dan weer met wat minder leuk nieuws. Deze week heb ik opnieuw meer last van misselijkheid maar ook braken. Heel de dag, maar ook heel de nacht, door ben ik super-misselijk! Ook geef ik opnieuw meerdere keren per dag over. Ik krijg amper eten binnen, laat staan drank. Vooral water, wat juist zo gezond is, doet mij kokhalzen... Ik verdraag wel goed dranken met bruis in. Om dan toch wat gezonder te doen probeer ik zoveel mogelijk spuitwater te drinken maar vaak heb ik nood aan een gesuikerde of bittere drank waardoor ik op dat moment meer naar Coca-cola of Schweppes grijp. Wat niet zo goed is voor de lijn maar ook niet voor de gezondheid natuurlijk...Ik heb ergens gelezen dat een zwangere vrouw in de tiende week haar HCG-piek bereikt waardoor de misselijkheid en het braken erger kunnen worden tijdens deze week. Daarna zou het minderen. Geen idee of dit wel zo is maar ik hoop het toch. Op zich klaag ik natuurlijk niet. Ik wou zwanger zijn, dit ben ik ook en daarvoor ben ik heel dankbaar! Bovendien heb ik liever symptomen dan dat ik niets zou voelen. Mijn gynaecoloog zei ook: "hoe zieker je bent, hoe beter" dus dit stelt me ook wat meer gerust! Het is ook mijn enige symptoom. Mijn borsten zijn al minder pijnlijk (wel een heel klein beetje gespannen) en ik slaap toch wat beter. Ik moet nog vaak gaan plassen maar dat is niet zo lastig.
Ik probeer zoveel mogelijk te denken aan wat ik er voor in de plaats ga krijgen en dan vergeet ik wel eventjes die negatieve punten. Nog steeds kan ik er niet tegen dat vrouwen zeggen "had ik dit geweten dan was ik nooit (opnieuw) zwanger geweest". Je wilt een kind, je weet dat de zwangerschap soms heel zwaar kan zijn, maar wees toch eens dankbaar dat je zwanger bent! Als je echt een kind wilt dan probeer je deze negatieve punten te relativeren en denk je eerder aan je kind dan aan de ongemakken... Dit vind ik toch, ook al heb ik toch serieuze last. Telkens ik boven de WC hang dan denk ik aan hoe ons kindje er gaat uitzien en als ik gedaan heb dan zeg ik: "oef, ons foempeke is er nog!".
Ik moet wel eerlijk zijn dat ik momenteel niet echt kan genieten omdat ik me zo ellendig voel maar dit zal wel beteren denk ik (of hoop ik toch ;o)). Ik kijk er al naar uit om buiten te zitten met mooi weer en mijn dikke buik! ;o)
Greetz
Haha heel herkenbaar! Je kan je zo ellendig voelen he maar echt geloof me het gaat over en je krijgt er het mooiste geschenk voor terug! Ik moest vaak denken aan mn vriendin die toen erg ziek was en chemokuren moest ondergaan, ze was ook zo ziek en kreeg er niks voor terug...
BeantwoordenVerwijderenIk hoop voor je dat je je piek hebt gehad, bij mij duurde het tot 22 weken die misselijkheid om daarna als sneeuw voor de zon te verdwijnen. Hopelijk is het bij jou sneller over.
Sterkte!
Liefs Sandra