De laatste tijd heb ik het weer enorm moeilijk met te aanvaarden dat er bepaalde mensen zomaar zwanger geraken en dat er anderen, zoals wij, moeten vechten om een kindje te krijgen. Die mensen kunnen er natuurlijk niets aan doen maar ik vind het leven zo oneerlijk! Waarom krijgen mensen die, bijvoorbeeld, een kind kunnen mishandelen onmiddellijk een kind en mensen die dan hun kind het beste zouden willen geven er geen kunnen krijgen? Ik vind het zo erg. Niet enkel voor mij maar ook voor mijn lotgenoten. Ik betrap er mij steeds op. Telkens iemand ons zegt "Wij verwachten een kind" komt dat gevoel weer op: "alle, weer iemand wanneer is het nu eindelijk eens onze toer?". Ik haat dat gevoel want ik ben wel blij voor hen maar ik heb het er moeilijk mee dat het nog niet aan ons is. Er zijn mensen die lang na ons begonnen zijn en die zijn al zwanger of zijn zelfs al bevallen.
Bovendien word ik continu geconfronteerd met het feit dat zowel mijn schoonzus als mij zus zwanger zijn. Ik ben superblij voor hen maar ik heb steeds datzelfde gevoel als ik ze zie of aan ze denk... Het is zo frustrerend he!
Greetz
Geen opmerkingen:
Een reactie posten